Frequently Asked Questions

- Een stof is een chemisch element en de verbindingen ervan, zoals zij voorkomen in natuurlijke toestand of bij de vervaardiging ontstaan, met inbegrip van alle additieven die nodig zijn voor het behoud van de stabiliteit ervan en alle onzuiverheden ten gevolge van het toege­paste procédé, maar met uitzondering van elk oplosmiddel dat kan worden afgescheiden zonder dat de stabiliteit van de stof wordt aangetast of de samenstelling ervan wordt gewijzigd
- Een mengsel is een mengsel of oplossing die bestaat uit twee of meer stoffen. Een voorbeeld hiervan is een verf.
- Een voorwerp is een object waaraan tijdens de productie een speciale vorm, oppervlak of patroon wordt gegeven waardoor zijn functie in hogere mate wordt bepaald dan door de chemische samenstelling. Binnen REACH is alleen de import van voorwerpen met stoffen die bedoeld zijn om bij normaal gebruik vrij te komen of de import van voorwerpen met zeer zorgwekkende stoffen van belang.

Een producent is een in de gemeenschap gevestigde natuurlijke persoon of rechtspersoon die in de gemeenschap een voorwerp vervaardigt. Binnen REACH is de term fabrikant gekoppeld aan de productie van stoffen en mengsels en de term producent gekoppeld aan de productie van voorwerpen. Met het Rol Identificatie Tool (RIT) op de website kan een bedrijf precies achterhalen welke rol(len) zij vervult binnen REACH.

Geïdentificeerd gebruik is gebruik van een stof als zodanig of in een preparaat, of gebruik van een preparaat, dat door een actor in de toeleveringsketen wordt beoogd, met inbegrip van zijn eigen gebruik, of waarvan hij door een directe downstreamgebruiker schriftelijk op de hoogte is gesteld.
Van geïdentificeerd gebruik van een stof is sprake als de gegevens over het gebruik van de stof bij de registratie van de stof zijn opgenomen in het technisch dossier dat verplicht ingediend moet worden. Als een fabrikant of importeur een bepaald gebruik als geïdentificeerd beschouwt, dan is het specifiek gebruik van de stof in het technische dossier gemeld. In dat geval geeft de fabrikant aan wat de mogelijke emissies van en/of blootstelling van de stof zijn. Het dossier bevat ook aanbevelingen voor risicobeperkende maatregelen die de downstreamgebruikers moeten treffen.

Voor de beantwoording van de importeursvraag moet in eerste instantie import onderscheiden worden van importeur. De definitie van import:

"Import: het binnen het douanegebied van de Gemeenschap brengen". In het Engels wordt daar nog het woord "fysiek" aan toegevoegd.

Dus als een stof (fysiek) op EU grondgebied wordt gebracht is dat in principe import (de vraag of een stof al dan niet onder Douanetoezicht staat, is dus niet relevant voor wat wel en niet onder de import definitie valt). De vervoerder is doorgaans degene die de handeling import verricht. Inklaren is slechts een belastingtechnisch financieel- administratieve handeling waaraan normaliter geen rechten kunnen worden ontleend.

De importeur is degene die verantwoordelijk is voor het (fysiek) op EU grondgebied brengen.

Dit kan dus het bedrijf zijn dat opdracht heeft gegeven voor de import.

Het antwoord op de vraag wie verantwoordelijk is voor de import volgt uit de contractrelaties van de bedrijven. Als bedrijven overeenkomen dat degene die aangeeft ten invoer ook als verantwoordelijk voor import wordt beschouwd, dan is hij importeur onder REACH en verantwoordelijk voor registratie. Maar als bedrijven besluiten dat een expediteur/logistiek dienstverlener aangifte ten invoer doet, maar de eindverantwoordelijkheid voor de import bij een ander bedrijf ligt, dan wordt het laatstgenoemde bedrijf in de wettelijke context van REACH als importeur beschouwd. Het bedrijf is daarmee tevens verantwoordelijk voor de eventuele (indien wettelijk vereist) (pre-)registratie van de geïmporteerde stof bij het ECHA in Helsinki.

Wordt niets vastgelegd, dan zal de vervoerder als importeur worden aangemerkt.

Iedereen die beroepshalve chemische stoffen of mengsels produceert, in de EU importeert, distribueert of gebruikt heeft met REACH te maken. Niet alleen bedrijven die nu een veiligheidsinformatieblad (VIB/ MSDS) opstellen of ontvangen zullen met REACH te maken krijgen, maar ook bedrijven die tot nu niets met VIBs/MSDS te maken hadden maar wel met chemische stoffen / mengsels of voorwerpen werken, kunnen met REACH te maken krijgen. Binnen REACH worden vier verschillende rollen onderscheiden: fabrikanten, importeurs, distributeurs en downstreamgebruikers.

Aan deze rollen zijn verschillende verplichtingen gekoppeld. Een bedrijf dat met REACH te maken heeft, moet bekijken welke rol hij binnen REACH vervult. Eén bedrijf kan meerdere rollen vervullen. Zo zal een fabrikant van een bepaalde chemische stof zelf ook gebruiker zijn van andere chemische stoffen. Het Rol Identificatie Tool (RIT) op deze website helpt een bedrijf bij het bepalen van haar rol.

REACH is een nieuwe Europese verordening voor chemische stoffen. De afkorting staat voor Registratie en Evaluatie van en Autorisatie en beperkingen ten aanzien van CHemische stoffen. De kern van REACH is dat een bedrijf voor risicobeheersing bij het gebruik van de stof, van alle stoffen die het produceert, verwerkt of doorgeeft aan klanten, de risico’s moet inventariseren en maatregelen moet aanbevelen (en voor het eigen bedrijf ook moet nemen) om die risico’s te beheersen. Met de invoering van REACH verschuift de verantwoordelijkheid voor een adequate risicobeheersing van chemische stoffen naar het bedrijfsleven.

Neen, voor voorwerpen geldt geen registratieplicht. Mogelijk geldt wel een registratieplicht als u stoffen in voorwerpen invoert van buiten de Europese Unie.

Producenten of importeurs van voorwerpen zijn volgens artikel 7, lid 1 van REACH verplicht stoffen in voorwerpen te registreren als:

- De stof bij normaal gebruik bedoeld is om vrij te komen (zie vraag 4) en,
- De totale hoeveelheid van de stof in de voorwerpen meer is dan 1 ton per producent/importeur per jaar en,
- De stof nog niet voor dat specifieke gebruik is geregistreerd.

Er is sprake van ‘bedoeld vrijkomen’ als het vrijkomen essentieel is voor het eindgebruik van het voorwerp of als het vrijkomen van de stof een waarde toevoegt aan het voorwerp. De stof is dus in het voorwerp opgenomen met doel om tijdens het gebruik vrij te komen.

Het gaat bijvoorbeelden om parfum in geparfumeerde gummetjes of geparfumeerde doekjes.

Als het voorwerp stoffen bevat die voorkomen op de kandidaatslijst van autorisatieplichtige stoffen, dan geldt voor de importeur van deze stoffen onder voorwaarden een meldingsplicht (art. 7, lid 2) en een informatieplicht (art.33, lid1).

Meldingsplicht
De importeur of producent van de voorwerpen moet de stoffen op de kandidaatslijst van autorisatieplichtige stoffen melden aan het ECHA als:

- Het marktvolume van de stof meer dan 1 ton/jaar per importeur is en
- De concentratie van de stof in het voorwerp meer dan 0,1 gewichtsprocent (1 g stof/kg voorwerp) is. Het gaat hierbij om de hoeveelheid van de stof berekend over het totale gewicht van het voorwerp.

De meldingsplicht gaat in per 1 juni 2011. Het bedrijf moet een stof dan binnen 6 maanden nadat deze op de kandidaatslijst is geplaatst melden aan het ECHA.

Informatieplicht
Er geldt een informatieplicht vanaf het moment dat een zeer zorgwekkende stof op de kandidaatslijst van autorisatieplichtige stoffen is geplaatst én het gehalte van de stof in het voorwerp meer is dan 0,1 gewichtsprocent. Om te voldoen aan de informatieplicht moeten leveranciers van voorwerpen waarin deze stoffen voorkomen:
- Hun afnemers informatie geven over de stof (ten minste de naam van de stof) om een veilig gebruik van het voorwerp mogelijk te maken.
- Op hun verzoek binnen 45 dagen voldoende informatie aan de consument geven om een veilig gebruik van de stof mogelijk te maken waaronder ten minste de naam van de stof (art. 31, lid 2).

The Guidance on Requirements for Substances in Articles (http://echa.europa.eu/web/guest/guidance-documents/guidance-mainly-for-i...) clarifies the possibilities that companies have to verify whether a substance has been registered for a particular use. It should be noted that the sameness of both the substance identity and the use must be ensured.

Sources of such information are e.g. the safety data sheets, supply chain communication and trade associations. The ECHA website also provides information from registration dossiers. The amount of available information will often be larger for EU-producers of articles than for importers of articles. Thus it may often be easier - particularly for importers of articles - to notify an SVHC in an article than to document that the substance has already been registered for the particular use in the specific article.

While registrations of substances in articles must be updated with relevant new information, there is no legal requirement to update a "notification of substances in articles" dossier. However, ECHA recommends that notifiers update their notification dossier whenever there is a change in the information that was notified. Furthermore, it is also in the interest of the notifier to maintain an updated dossier, because based on the notification, ECHA may take a decision according to Article 7 (5) of REACH to require producers or importers of articles to submit a registration.